പ്രത്യേക ലക്ഷ്യം വെച്ച് പോയതല്ലെങ്കിൽ കൂടി പുതിയ ലെൻസ് വാങ്ങിയപ്പോൾ അതിന്റെ തുടക്കം തട്ടേക്കാട് നിന്ന് ആകണം എന്ന് തോന്നി.. അങ്ങനെ രെജീവിനെ വിളിച്ച് അങ്ങോട്ട് പോയി.. ചെന്നപ്പോൾ വെളിച്ചം വരുന്നതേയുള്ളൂ.. തലേദിവസത്തെ മഴ പലയിടത്തും വെള്ളക്കുഴികൾ തീർത്തിരിക്കുന്നു.. വന്നപാടെ രെജീവിന്റെ ചോദ്യം, "മാഷിന് Green Pit Viper നെ കിട്ടിയിട്ടുണ്ടോ?" എനിക്ക് കിട്ടാത്ത ഒരെണ്ണം വേണം എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ചോദിച്ചതാണ് രെജീവ്.. ഇല്ലെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ നമുക്ക് തുടക്കം അവനിൽ ആകാം എന്ന് പറഞ്ഞു..
ഞങ്ങൾ അവനെ തിരഞ്ഞ് നടന്നു.. എപ്പോൾ ചെല്ലുമ്പോഴും അട്ട പിടി മുറുക്കുന്ന തട്ടേക്കാട് ഇക്കുറിയും പിടി കൂടി..കാടിനുള്ളിൽ വെളിച്ചം വീണു തുടങ്ങുന്നതേയുള്ളൂ... രെജീവിന്റെ പുറകേ ഞാനും കാടിനുള്ളിൽ കയറി.. തലേദിവസം മഴ പെയ്തതുകൊണ്ടാണെന്ന് തോന്നുന്നു അട്ടകൾ ഒരുപാട് കാലിൽ തൂങ്ങി... അതൊന്നും നോക്കാതെ ഉള്ളിലേക്ക്.. നമ്മുടെ ലക്ഷ്യം പിറ്റ് വൈപ്പർ ആണല്ലോ!! ഒടുവിൽ അവനെ കണ്ടു പിടിച്ചു.. ഒരു അപാര സാധനം.. വലിപ്പം ഞാൻ കണ്ട വെപ്പറിന്റെ ഇരട്ടിയിലും മീതേ.. സുധീഷും ഞാനും കൂടി പോയി കിട്ടിയ പിറ്റ് വൈപ്പറിന് നിറവും വലുപ്പവും വ്യത്യാസമുണ്ട്.
അവനിങ്ങനെ മരത്തിന്റെ ഒരു ശിഖരത്തിൽ നിദ്രയിലെന്നവണ്ണം ഇരിക്കുന്നു.. ഞാൻ അവന്റെ കുറേ ചിത്രങ്ങൾ പകർത്തി..അവിടെ നിന്നും ഞങ്ങൾ ഉരുളൻതണ്ണി ലക്ഷ്യമാക്കി പോകുമ്പോൾ അതാ പാടത്ത് ഒരു മലമ്പാമ്പ് കിടക്കുന്നു എന്ന് അവിടെയുള്ളവർ പറഞ്ഞു.. വേഗം കാറിൽ നിന്ന് ചാടിയിറങ്ങി.. അവൻ ചുരുണ്ടുകൂടി കിടക്കുന്നു.. കണ്ടാൽ ഏതോ ചാക്കുകെട്ട് ആണെന്ന് തോന്നും.. ഞങ്ങൾ അവന്റെ അടുത്ത് ചെന്ന് ചിത്രങ്ങൾ എടുത്തു.. ഉദ്ഘാടനം ഗംഭീരം.. രെജീവ് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.....
ഒരു പാട് പക്ഷികളെ കാണാനായി.. പക്ഷേ കാലാവസ്ഥ പ്രതികൂലമായതുകൊണ്ട് ചിത്രങ്ങൾ പകർത്താൻ സാധിച്ചില്ല.. എങ്കിലും അവയെ കാണാനും, ശബ്ദം കേൾക്കാനും തന്നെ ഒരു രസമുണ്ട്.. ശബ്ദം റെക്കോര്ഡ് ചെയ്ത് സൂക്ഷിച്ച് അത് കേൾക്കുന്നത് തന്നെ ഒരു പ്രത്യേക രസമാണ് മാഷേ... എന്ന് രെജീവും...
തിരികെ ഞങ്ങൾ കാടിറങ്ങി.... ഇനിയും ഒരുപാട് യാത്രകളും ചിത്രങ്ങളും മനസ്സിൽ കണ്ട് ഞാൻ തിരികെ ഇല്ലത്തേക്കും.....
ഉമേഷ് കേശവൻ നമ്പൂതിരി..
