त्रिनेत्रा (The Third Eye) : Priest With 3rd Eye

"പൂജാരിയിൽ നിന്ന് ഫോട്ടോഗ്രാഫിയിലേക്ക്"...
രണ്ടു നേരം പൂജാദികർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യേണ്ടുന്ന ആൾ ക്യാമറ തൂക്കി നടക്കുന്നോ? സംശയം ഉണ്ടാകാം പലർക്കും...ചില ബന്ധുക്കൾക്കും, ചില സുഹൃത്തുക്കൾക്കും ഇത് കണ്ട് പുച്ഛം! അവന് പ്രാന്ത് അല്ലാതെ എന്താ.. വേറെ പണിയൊന്നുമില്ല, ഇങ്ങനെ പറയുന്നു ചിലർ..ഉത്സവത്തിന് പോകുമ്പോൾ അവൻ ആനേടെ പുറകെ പോകുന്നു എന്ന് ചിലർ, മറ്റു ചിലർ പറയുന്നു ആന എങ്ങനെ നിന്നാൽ പടം കിട്ടും എന്ന് ഉമേഷിനോട് ചോദിച്ചാൽ മതി എന്ന് പരിഹാസരൂപേണ പറയുന്നു.. ഈ അവസരത്തിൽ എനിക്ക് ചിദാനന്ദപുരി സ്വാമികളുടെ വാക്ക് ഓർമ്മ വരുന്നു.. "നമ്മളെ ഒരാൾ ഇകഴ്ത്തി സംസാരിക്കുന്നെങ്കിൽ അയാളുടെ വിചാരം നമ്മൾ അവരേക്കാൾ ഏതെങ്കിലും തരത്തിൽ മുൻപിലാണെന്ന് അവർ വിചാരിക്കുന്നു, അതുകൊണ്ട് ആണ് അവർ നമ്മളെ ഇകഴ്ത്തുന്നത് എന്ന്." എന്നാൽ എന്റെ കുടുംബം ആണ് എന്റെ ശക്തി.. അവർക്ക് ഇതൊന്നും ഒരു പ്രശ്നമല്ല. ആദ്യമൊക്കെ പോകുമ്പോൾ പറയാതെ ആണ് പോക്ക്,താമസിക്കുമ്പോൾ വിളിക്കും. എവിടെ ആണെന്ന് അറിയുമ്പോൾ സമാധാനം.. പിന്നെ, പിന്നെ കാണാത്തപ്പോൾ അലമാരയിൽ ക്യാമറ നോക്കും, ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ എങ്ങോട്ടെങ്കിലും പോയി എന്ന് ഉറപ്പിക്കും. അങ്ങനെ പോകുന്നു..
ആദ്യമായി എന്റെ അനിയന്റെ (ഇരളിയൂർ ഹിതേഷ് കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരി) ഉപനയനകർമ്മം ആണ് പകർത്തിയത്. അന്ന് ഈ ഡിജിറ്റൽ യുഗം തുടങ്ങിയിട്ടില്ല,ഫോട്ടോഗ്രാഫി മോഹവും. അത് അളിയന്റെ "കൊഡാക്ക്" ഫിലിം ക്യാമറയിലാണ് പകർത്തിയത്. പിന്നീട് സ്വന്തമായി വാങ്ങിയ ക്യാമറ "സാംസങ്ങ്" ഡിജിറ്റൽ ആയിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് പല ഉത്സവപ്പറമ്പുകളിൽ കറങ്ങി. ആന ഒരു ഹരമായതിനാൽ അവയുടേം എടുത്തു കുറച്ച്. ഇതൊക്കെ അമ്പലത്തിൽ നിന്ന് സമയം കിട്ടുമ്പോൾ പോയി എടുത്തതാണ്. പിന്നീട് ക്ലാരിറ്റി ചിത്രങ്ങൾ കണ്ട എനിക്ക് അവയോടും അതെടുത്ത വ്യക്തിയോടും, ക്യാമറയോടും ആരാധന തോന്നി.ഒരുപാട് ചിത്രങ്ങൾ ഞാൻ കാണും, അതുപോലെ എടുക്കാൻ മോഹിക്കും. പക്ഷേ സാമ്പത്തികം ഇതിനൊക്കെ വിലങ്ങുതടിയായി.. പിന്നീട് എന്റെ ഒരു ഗൾഫിലുള്ള ബന്ധു( Dileep A Narayanan) D.S.L.R സംഘടിപ്പിച്ച് തരാം, പൈസ വരുമ്പോൾ തന്നാൽ മതി എന്ന് പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ ആദ്യമായി ആ മോഹം പൂവണിഞ്ഞു. ഞാൻ ഒരു D.S.L.R മുതലാളി ആയി. കാനോൻ 1100 ആയിരുന്നു അത്. അതുകൊണ്ടും കുറേ ഉത്സവചിത്രങ്ങൾ പകർത്തി.. അതിൽ കുറേ കളിച്ച എനിക്ക് ഒന്ന് അപ്ഗ്രേഡ് ചെയ്യണം എന്ന മോഹം. പിന്നീട് വാങ്ങിയത് കാനോൻ തന്നെ.. 60 ഡി.. 18-55, 70-300 ലെൻസുകളും..ഇവൻ കയ്യിൽ വന്നതോടെ കാട്ടിലേക്ക് ഉള്ള വഴി തുറന്നു.. ദൂരെ നിന്ന് മാത്രം കണ്ടിട്ടുള്ള കാട് അടുത്ത് കണ്ട സന്തോഷം ആദ്യമായി അനുഭവിച്ചത് തേക്കടി പോയപ്പോഴാണ്. മുൻപ് ബോട്ടിംഗ് മാത്രം നടത്തിയ എനിക്ക് കാടിനുള്ളിലേക്ക് കയറാനായത് ഫോറസ്റ്റിന്റെ "നേച്ചർ വാക്ക്" എന്ന പരിപാടിയിലൂടെയാണ്. കൂട്ടിന് വഴികാട്ടിയായി സുജിത്തും.. കാടിനെ ആദ്യമായി കണ്ട എനിക്ക് അവിടെ കണ്ടത് മുഴുവനും അത്ഭുതമായി. ഞങ്ങളെ ആദ്യം വരവേറ്റത് ഒരു കേഴമാൻ ആയിരുന്നു.. പിന്നീട് നിരവധി പക്ഷികളേയും, ചുരുക്കം മൃഗങ്ങളേയും കാണാനായി. തിരികെ പോരുമ്പോൾ ഇനീം കാണാം എന്ന് സുജിത്തിനോടും, തേക്കടിയോടും.. ഒരു വട്ടം കൂടി പോയി പിന്നീട്.. അന്ന് ആനകളെ ഒക്കെ കിട്ടി അടുത്ത്.. ഈ സമയത്താണ് തൃശ്ശൂരിലെ "ഫോട്ടോമ്യൂസ്" എന്ന സംഘടനയെ അറിയുന്നത്.. ഒരുപാട് വൈദഗ്ധ്യം നിറഞ്ഞ ഫോട്ടോഗ്രാഫേഴ്സിനെ അതിലൂടെ ലഭിച്ചു Unni SIR, Biju Sir, Nandakumar sir, Praveen sir, Seema ji ഇങ്ങനെ പോകുന്നു ആ നിര...നല്ല സുഹൃത്തുക്കളേയും..അവരുടെ കൂടെ മാങ്കുളം, വാഴച്ചാൽ, ചിന്നാർ, വാൽപ്പാറ ഇങ്ങനെ കുറേ ക്യാമ്പുകളിൽ പങ്കെടുത്തു..എന്റെ വേറിട്ട ഒരു മുഖം എനിക്കായി നൽകിയ പ്രിയ അജിത് സാർ Ajith Aravind അങ്ങേക്കും നന്ദി.. പിന്നെ അതിൽ നിന്നും ലഭിച്ച അറിവുകളും, ആഗ്രഹവും മൂലം ഞാൻ ക്യാമറ നിക്കോണിലേക്ക് അപ്പാടെ മാറ്റി. ഡി. 750..TAMRON 150-600 ലെൻസും.. പിന്നീട് അതുകൊണ്ടായി യാത്രകൾ.. സമയം കിട്ടിയാൽ തട്ടേക്കാട് പോകും.. സുധീഷ് Sudeesh Thattekkadu, റെജീവ് Rejeev Thattekkad, അജോമോൻ, നോബി Nobi Paulose MN Praveen Kumarഇങ്ങനെ പോകുന്നു അവിടുത്തെ സുഹൃത്തുക്കൾ.മഴക്കാടുകളിൽ ചിത്രം എടുക്കുക എന്നത് ഒരു ഭാഗ്യം തന്നെ ആണ്..തട്ടേക്കാട് നിന്നും ഒരുപിടി നല്ല ചിത്രങ്ങൾ ലഭിക്കുകയും ചെയ്തു.. വാഴച്ചാൽ പോകുന്നതിന് മുമ്പ് ബൈജൂനെ വിളിക്കും. മറുപടി അനുകൂലമെങ്കിൽ പോകും...ഒരിക്കൽ ഒരു തീക്കാക്കയെ ക്യാമറയിൽ പിടിക്കാൻ പോയ പോക്ക് ഞാൻ മറക്കില്ല ബൈജു Baiju K Vasudevan..വേഴാമ്പലിനെ കാണിച്ച് തന്നതും, ആനയുടെ മുൻപിൽ ചെന്ന് പെട്ടതും,പാണ്ടൻ വേഴാമ്പലിന്റെ പടം എടുക്കാൻ ഓടിയതും (അന്ന് ബൈജൂന്റെ കാലിന് പരിക്കും വന്നു) ഒന്നും മറക്കില്ല..കാടിന്റെ വശ്യത മായില്ല ഒരിക്കലും... അമ്പലത്തിൽ ജോലി നോക്കുകയും പടം പിടിക്കുകയും എന്നത് വൈരുദ്ധ്യം നിറഞ്ഞ ഒന്നാണ്. കാരണം, പലപ്പോഴും നമ്മൾ പ്ലാൻ ചെയ്ത യാത്രകൾ നമുക്ക് ചിലപ്പോൾ ഒഴിവാക്കേണ്ടിവരും.. എന്നാൽ നിനച്ചിരിക്കാതെ യാത്രകൾ തരപ്പെടുകയും ചെയ്യും. അങ്ങനെ 2 യാത്രകൾ തരപ്പെട്ടു.. തഞ്ചാവൂർ പിന്നെ കബനി.. ബനീഷ് പാമ്പൂർ, ബിനോയി, ബിനിൻ Binin Gopinath, സജീഷ് Sajeesh Aluparambilഇവരായിരുന്നു കൂട്ട്.. പലപ്പോഴും ഫേസ്ബുക്കിൽ ചില സുഹൃത്തുക്കൾക്ക് അറിയില്ല ഞാൻ ഒരു ശാന്തിക്കാരൻ ആണെന്ന്...
ഈ കഴിഞ്ഞ "ഫോളിയോസ്" എന്ന പ്രദര്‍ശനം സംഘടിപ്പിച്ച ഫൈസൽ ജി Faisal Magnet യുടെ interview ടിവിയിൽ കാണാനായി. അതിൽ അദ്ദേഹം പറയുന്ന ഒരു വാക്കുണ്ട്. അവതാരക ചോദിക്കുന്നതിന് മറുപടി, "നമ്മൾ ഈ ഭൂമിയിൽ വെറുതെ ജീവിച്ച് മരിക്കുന്നു. എന്നാൽ അതുപോരാ എന്നെ കൊണ്ട് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ സാധിക്കണം. ഫോട്ടോഗ്രാഫിയിലൂടെ വരും തലമുറയ്ക്ക് ഒരു നേർക്കാഴ്ച സമ്മാനിക്കണം എന്നൊരു തോന്നൽ.. അതാണ് ഈ സംരഭം" ഇതാണ് ആ വാക്കുകൾ...
എന്നെ ആരൊക്കെ പുച്ഛിച്ചാലും ഒരു ദിവസം ചിലപ്പോൾ നല്ലത് പറഞ്ഞേക്കാം... വരും തലമുറയ്ക്ക് കാട് എന്ന ഒരു സങ്കല്പം മാത്രമേ ചിലപ്പോൾ കാണാൻ സാധിക്കൂ.. ചിത്രങ്ങളിലൂടെ അവർ കാടിനെ അറിയട്ടെ.. പുതുതലമുറ കൈവെക്കുന്ന ഒരു മേഖലയാണ് ഇപ്പോൾ ഫോട്ടോഗ്രാഫി... എല്ലാവർക്കും ഭാവുകങ്ങൾ.....

NB - പിന്നെ എനിക്ക് വളരെ സ്വാധീനിച്ച എന്റെ എല്ലാ സുഹൃത്തുക്കൾക്കും നന്ദി.. ഒപ്പം അനിയന്റെ വിവാഹനിശ്ചയത്തിന് ഫോട്ടോയെടുക്കാൻ ഫ്ലാഷിന്റെ സംശയം ചോദിക്കാൻ വിളിച്ചപ്പോൾ ആ നിശ്ചയത്തിന്റെ ഫോട്ടോ ഞാൻ എടുത്തു തരാം സദ്യ തന്നാൽ മതി എന്ന് പറഞ്ഞ Zacharia Ponkunnam SIR നോടും നന്ദി.. പിന്നെ എന്റെ മരുമകളുടെ നിശ്ചയത്തിനു ക്യാമറ ചലിപ്പിച്ച Binoy Marickal നോടും നന്ദി.. (കാശൊന്നും ഇല്ലാട്ടാ😂😂) ടാഗാത്തവർ വിഷമിക്കരുത്.. നിങ്ങൾ ഒക്കെ എന്റെ മനസ്സിൽ ഉണ്ട് ട്ടാ... ഏതായാലും ഈ പ്രാന്ത് മൂലം ക്യാമറ വീണ്ടും മാറ്റീട്ടാ.... Nikon D810 ആണ് ഇപ്പോൾ...

പിന്നെ മുട്ടിന് മുട്ടിന് പടങ്ങൾ എടുത്തു തന്ന ബനീഷ്, ബിനോയി,സജീഷ്, വരയുടെ അതുല്യ പ്രതിഭ സന്തു ജി Santu Brahma ഏവരോടും നന്ദി....
എന്ന്,
ഉമേഷ് കേശവൻ നമ്പൂതിരി