അങ്ങനെ ഈ പ്രാവശ്യം "കബനി" കനിഞ്ഞു...
യാത്രകൾ അങ്ങനെയാണ്... തീരുമാനങ്ങൾക്കും അപ്പുറം... അങ്ങനെ ഒരു യാത്രയാണ് ഈ കഴിഞ്ഞ ദിവസം നടത്തിയതും.. നാഗർഹോളെ വനത്തിലേക്ക്,കടുവകളുടെ നാട്ടിലേക്ക്... ഞാനും ബനീഷും ബിനോയിയും ഒപ്പം വിഷ്ണുവും... ചൊവ്വാഴ്ച വെളുപ്പിന് തൃശ്ശൂരിൽ നിന്നും പുറപ്പെട്ട യാത്ര, വയനാട് ചുരമെല്ലാം താണ്ടി ബാവലി ചെക്ക് പോസ്റ്റിൽ ചെന്നപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ആരും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരു ഉത്സവമേളത്തോടെയാണ് വരവേറ്റത്.. ദീപാവലി ആഘോഷദിവസമായ ചൊവ്വാഴ്ച തന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് ചെല്ലാൻ കഴിഞ്ഞതും ഒരു ഭാഗ്യം.. കാളകളെയൊക്കെ അലങ്കരിച്ച് നിരവധി വാദ്യഘോഷങ്ങളോടെ ആളുകൾ നൃത്തം വെച്ച് നീങ്ങുന്ന കാഴ്ച അവിടന്നങ്ങോട്ട് കാണാൻ കഴിഞ്ഞു.. ചെക്ക് പോസ്റ്റ് എത്തിയപ്പോൾ തന്നെ എന്റെ സുഹൃത്ത് സമീറിനെ വിളിച്ചിരുന്നു..കൃത്യം 3 ന് തന്നെ സഫാരി പോയിന്റിൽ എത്തണം എന്ന് സമീർ ഓർമ്മിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.. പറ്റുമെങ്കിൽ ചൊവ്വാഴ്ച വൈകുന്നേരത്തെ സഫാരി എടുക്കണം എന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ തന്നെയാണ് ഇവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടതും.. ആശിച്ചതുപോലെ തന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് അത് സാധിക്കുകയും ചെയ്തു.. അവധി ദിവസമായ അന്ന് വൈകുന്നേരം 2 സഫാരി ഉണ്ട് എന്ന് സമീർ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു.. ഉച്ചഭക്ഷണം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ സഫാരി പോയിന്റിൽ എത്തി.. അവധി ആയതുകൊണ്ട് നല്ല തിരക്കാണ്...
ടിക്കറ്റ് ഒക്കെ വാങ്ങി, ഞങ്ങൾ ബസ്സിൽ കയറിയിരുന്നു... മുൻപ് പലതവണയും കടുവയെ കാണണമെന്ന ആഗ്രഹത്തിനെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്ത മഴ ഇത്തവണയും വില്ലനായി തന്നെ ആകാശത്ത് നിൽക്കുന്നു.. ആദ്യ യാത്രയുടെ ആവേശത്തിൽ വിഷ്ണുവും, ഈ തവണയെങ്കിലും കടുവയെ കാണാൻ പറ്റുമോ എന്ന ആശങ്കയിൽ ഞങ്ങളും....
ബസ്സ് മുൻപോട്ട് എടുത്തു... മഴ ചെറിയ രീതിയിൽ പൊടിയുന്നുണ്ട്... കാടിനകത്തേക്ക് കടന്നതും, മാൻകൂട്ടങ്ങൾ ബസ്സിനെതിരെ ചിതറിയോടി അവ സുരക്ഷിതരായി... ഡ്രൈവർ കടുവയെ കാണാറുള്ള സ്ഥലങ്ങളിലേക്കൊക്കെ ബസ്സ് തിരിക്കുന്നു... പല സ്ഥലങ്ങളിലും ചെന്നിട്ടും നിരാശ തന്നെ... 2 ദിവസം കൂടി സഫാരി എടുക്കുന്നുണ്ടല്ലോ എന്ന സമാധാനത്തിൽ ഞങ്ങളും... പൊടുന്നനെ എല്ലാ കബനി യാത്രയിലും കരിനിഴൽ വീഴ്ത്തിയ മഴ സാമാന്യം നല്ല രീതിയിൽ പെയ്യാൻ തുടങ്ങി... മഴ കൊണ്ട് ചുരുണ്ടു കൂടി നിൽക്കുന്ന മാൻകൂട്ടങ്ങളെ അങ്ങിങ്ങായി കാണുന്നു... യാത്ര അങ്ങനെ മുന്നോട്ടു തന്നെ നീങ്ങുന്നു... തിരികെ പോകാൻ എതാനും മിനിട്ടുകൾ ബാക്കി നില്ക്കേ അവൻ ഞങ്ങൾക്ക് മുൻപിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു... കബനി നൽകിയ ആദ്യ സമ്മാനം... മഴ പെയ്തൊഴിഞ്ഞ നേരത്ത് അവൻ പുൽത്തകിടിയിൽ തലയുയർത്തി കിടക്കുന്നു... ക്യാമറ ചറപറാ അമരുന്നു... മഴത്തുള്ളികൾ മുത്തുമണികൾ തീർത്ത പുൽനാമ്പുകൾക്കിടയിലൂടെ അവന്റെ മുഖം അങ്ങനെ ഞാനും പകർത്തി..
"TIGER YAWNING"
ആഗ്രഹസാഫല്യം... കാടിന്റെ ദൈവം എന്ന സ്വപ്നസാഫല്യം... ഉയർന്ന തല പുല്ലിൽ ഒളിപ്പിച്ച് അവന്റെ ശയനം.. ആ കിടപ്പ് ഒരു നോട്ടത്തിൽ ആർക്കും തിരിച്ചറിയാനാകില്ല.. ദേഹത്തെ വരകൾ തീർത്ത സൗന്ദര്യം പുല്ലിനുള്ളിൽ സുരക്ഷിതം.. തന്റെ ആദ്യ യാത്രയിൽ തന്നെ കടുവയെ കണ്ട വിഷ്ണു മനസ്സറിഞ്ഞ് സന്തോഷിച്ചു, ഒപ്പം കാത്തിരിപ്പിന്റെ കയ്പുനീരിനൊടുവിൽ മാധുര്യം രുചിച്ച ഞങ്ങളും.. ബസ്സിനുള്ളിലെ എല്ലാവരും ഒരേ മനസ്സോടെ സന്തോഷിച്ച നിമിഷം..അവന്റെ കിടപ്പ് ആസ്വദിച്ച് ഞങ്ങൾ അങ്ങനെ നിൽക്കുമ്പോൾ അതാ വീണ്ടും തലയുയർത്തി ഞങ്ങളെ നോക്കുന്നു... ഒടുവിൽ ആലസ്യത്തിന്റെ വാ തുറക്കലും.... (Yawning) വീണ്ടും അവൻ പുൽത്തകിടിയിൽ ശയിച്ചു... ചിത്രങ്ങൾ കുറേ ഞാനും പകർത്തി... അടുത്ത സഫാരിയുടെ സമയമായി.. ഡ്രൈവർ വണ്ടി തിരിച്ചു.... അടുത്ത സഫാരിയും ഇങ്ങോട്ടാണെന്ന് ഡ്രൈവർ പറഞ്ഞു.. വീണ്ടും ഓഫീസിൽ നിന്ന് ടിക്കറ്റ് വാങ്ങി ബസ്സിൽ കയറി... ഇത്തവണ സമീറും കൂട്ടിനുണ്ട്.. കുറേ നാളായി സഫാരി വന്നിട്ട്, നിങ്ങളുടെ കൂടെ ഒന്ന് വരാം എന്ന് സമീറും... ബസ്സിൽ ഓഫീസറും കയറി... ബസ്സ് നേരെ അവന്റെ അടുത്തേക്ക്.....
"MASS & MASSIVE"
അപ്പോഴും അവൻ ശയനം തന്നെ.. ഇടയ്ക്കിടെ വാല് ഇങ്ങനെ വായുവിൽ ഉയർത്തും... കുറച്ച് നേരത്തിന് ശേഷം ദാ വീണ്ടും അവന്റെ വാ തുറക്കൽ... പിന്നെ പുല്ലിൽ കിടന്നു ഉരുളുന്നു... ഒന്ന് എഴുന്നേറ്റിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് എല്ലാവരും ആഗ്രഹിച്ച നിമിഷം... വെളിച്ചക്കുറവ് ഉണ്ട്.... എങ്കിലും ചിത്രങ്ങൾ ഒക്കെ പകർത്തി... ഏറെ നേരത്തെ കിടപ്പിന് അറുതി വരുത്തി അവൻ എഴുന്നേറ്റ് നിമിഷങ്ങൾ ശേഷം പച്ചപ്പിലേക്ക് മടങ്ങി.... തിരികെ ഞങ്ങളും.. എല്ലാവരുടെയും മുഖത്ത് സന്തോഷം... എങ്ങനെയുണ്ട് നമ്പൂതിരി കലക്കീല്ലേ? സമീറിന്റെ ചോദ്യം.... 😊ഞങ്ങൾ സമീറിനൊപ്പം റൂമിലേക്ക്... പിറ്റേന്ന് വെളുപ്പിന് 5.30 ന് ഓഫീസിൽ ചെല്ലണം സമീർ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു... ഞങ്ങൾ ചെന്നതുമുതൽ എന്ത് കാര്യത്തിനും ആള് ഒപ്പമുണ്ട്...
ബുധനാഴ്ച പുലര്ച്ചെ 5.30 ന് തന്നെ ഞങ്ങൾ ഓഫീസിൽ എത്തി.. തിരക്കുണ്ട്.. 6.30 തന്നെ യാത്ര തുടങ്ങി... അന്നത്തെ യാത്രാസമയം 2.30 മണിക്കൂർ ആണ്.. അതുകൊണ്ട് തന്നെ പലതും കാണാം എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു... മഞ്ഞിൽ കുളിച്ച കബനിയുടെ മറ്റൊരു മുഖം ആസ്വദിച്ച് യാത്ര തുടര്ന്നു... വെളിച്ചം വീണു തുടങ്ങുന്നതേയുള്ളൂ... പതിവ് പോലെ തന്നെ മാൻ കൂട്ടങ്ങൾ ഞങ്ങളെ വരവേറ്റു... ആനക്കൂട്ടം കാണേണ്ടതാണ് പക്ഷേ ഉണ്ടായില്ല.. (വെള്ളം കുറവായപ്പോൾ അവ മറു കരയിലേക്ക് പോയി, ആ സമയത്ത് ഇവിടെ മഴ കനത്തു പെയ്ത് ഡാം മുഴുവൻ നിറഞ്ഞു.. പിന്നെ അവയ്ക്ക് തിരിച്ച് വരാൻ പറ്റിയില്ല... ആനക്കൂട്ടത്തെ പറ്റി ചോദിച്ചപ്പോൾ സമീർ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു.. "ഞാൻ പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് മാത്രമേ ഡാം ഇങ്ങനെ നിറഞ്ഞ് കവിഞ്ഞ് ഒഴുകി കണ്ടിട്ടുള്ളൂ" സമീർ ഓർമ്മ പുതുക്കി) തലേ ദിവസത്തെ യാത്ര നൽകിയ സന്തോഷം ഈ യാത്രയുടെ വിഷമത്തെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്തു.. മഴ മടിപിടിപ്പിച്ച ഒരു യാത്ര കൂടി കടന്നു.. ഈ യാത്രയിൽ ഒന്നും ഞങ്ങൾക്ക് കാണാനായില്ല.. കാടിന്റെ സൗന്ദര്യം ആസ്വദിച്ച ആ യാത്ര അവസാനിപ്പിച്ച് ഞങ്ങൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ തിരിച്ചു.. തലേദിവസത്തെ ക്ഷീണം കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ കിടന്നുറക്കമായി.... 12 മണി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സമീർ മുറിയിൽ വന്നു... "നമുക്ക് പുറത്തേക്ക് ഒക്കെ പോകാം, ഇങ്ങനെ വരുമ്പോഴല്ലേ ഇതൊക്കെ സാധിക്കൂ" ... സമീർ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു... വന്യ മൃഗങ്ങളിലൂടെ മാത്രം അറിഞ്ഞ കബനിയെ അല്ല പിന്നീട് കാണാൻ കഴിഞ്ഞത്.. ഞങ്ങൾ സമീറിനൊപ്പം ഒരുപാട് കറങ്ങി.. വൈകുന്നേരം 3.30 സഫാരിക്ക് പോകണം....
ഞങ്ങൾ ഉച്ചയ്ക്ക് ഭക്ഷണ ശേഷം 2.45 ന് ഓഫീസിലെത്തി.. ഭയങ്കര തിരക്ക്... 3 ബസ്സുകളും അന്ന് യാത്രയുക്കുണ്ട്.. ഞങ്ങൾ തലേദിവസത്തെ ഭാഗ്യ ബസ്സിൽ തന്നെ കയറി.. ബസ്സ് കാടിനുള്ളിലേക്ക്.... തലേദിവസത്തെ വഴി പിന്നിട്ട് വേറെ ഒരു വഴിയിലൂടെ.... കാടിന്റെ അതിർത്തി ആണെന്ന് തോന്നുന്നു, ചുറ്റും ഫെൻസിംഗ് ഉണ്ട്... മറുവശത്ത് കാടിനോട് ചേർന്ന് ഒരു ഗ്രാമം... നമുക്ക് കൗതുകം തോന്നുമെങ്കിലും അവരുടെ ജീവിതം ഓരോ ദിവസവും തീ തിന്നാകും എന്ന് ഞാൻ ഓർത്തെടുത്തു.. അവിടെ ഒക്കെ താമസിക്കുന്നവരുടെ ഒരു ഭാഗ്യം എന്ന് നമ്മൾ പറയുമ്പോഴും അവരൊക്കെ എത്ര മാത്രം ദുരിതം അനുഭവിക്കുന്നു എന്ന് നമുക്കറിയാൻ വഴിയില്ല... ആ വഴിയൊക്കെ പിന്നിട്ട് ഇരു വശങ്ങളിലും നെല്ലിമരം നിറഞ്ഞ വഴിയിലൂടെ യാത്ര... നിറയെ നെല്ലിക്ക ഉണ്ടായി കിടക്കുന്നു... ഒരു ഇറക്കം ഇറങ്ങി ചെല്ലുന്നതും, ദാ മുമ്പിൽ കബനിയുടെ സുന്ദരി/ സുന്ദരൻ .... ഏകദേശം 3 വയസ്സ് പ്രായമുള്ള കടുവക്കുട്ടി (Back Water Tiger Cub).. ഞങ്ങൾക്ക് മുൻപിലേക്ക് അലസമായി നടന്നു വരുന്നു...
"HEAD ON DREAM SHOT"
പിന്നെ തലയുയർത്തി അങ്ങനെ ഒരു നിൽപ്പും... ഒന്നും നോക്കിയില്ല.. ചറ പറാ ചിത്രങ്ങൾ പകർത്തി... ചിത്രങ്ങൾ എടുക്കാൻ ഓടിയ ആവേശത്തിൽ ഞാൻ ബിനോയിയുടെ പുറത്താണ് എന്ന് പോലും മറന്നു പോയി.. 2 മിനുട്ട് നേരം അവൾ ഞങ്ങൾക്ക് മുമ്പിൽ നിന്നിട്ട് കാടിനകത്തേക്ക് മറഞ്ഞു... ചിത്രങ്ങൾ എടുത്ത് മാറിയപ്പോൾ ബിനോയി പറഞ്ഞു "എന്റെ തിരുമേനീ എന്റെ വയറ് പൊട്ടിപ്പോയി" എന്ന്... ഹഹഹ... അവൾ വീണ്ടും തിരികെ ഇറങ്ങാൻ സാദ്ധ്യത ഉള്ള സ്ഥലത്ത് ഡ്രൈവർ കുറച്ച് നേരം കിടന്നു.. മറ്റു ബസ്സുകൾ വന്നപ്പോഴേക്കും അവൾ ഞങ്ങൾക്ക് മാത്രം ദർശനം നൽകി മടങ്ങി... ഇരട്ടി മധുരം സമ്മാനിച്ച ആ യാത്ര അങ്ങനെ അവസാനിപ്പിച്ചു... തിരികെ റൂമിലേക്ക്.. അന്ന് രാത്രി ഞങ്ങൾ സമീറിനൊപ്പം ഡാമിന്റെ മറ്റൊരു സ്ഥലത്ത് പോയി... ബനീഷും, വിഷ്ണുവും, ബിനോയിയും ചേർന്ന് Slow Shutter ചിത്രം പകർത്തി...
"SLOW SHUTTER SHOT WITH SAMEER"
പിറ്റേന്ന് വെളുപ്പിന് വീണ്ടും യാത്ര പോയി.. പക്ഷേ അന്ന് ഒന്നും കിട്ടിയില്ല... തലേദിവസം പോയ ഡാമിന്റെ ഭാഗത്ത് ഉച്ചയ്ക്ക് ഞങ്ങൾ പോയി.. നിരവധി പക്ഷികൾ അവിടെ ഉണ്ട്..ഒരു ഊട്ടിയിൽ പോയ പ്രതീതി നൽകുന്ന ആ സ്ഥലത്ത് നിരവധി പൂക്കൾ വിസ്മയം തീര്ത്ത് നിൽക്കുന്നു... ഉച്ചയൂണിനു ശേഷം ഞങ്ങൾ വൈകുന്നേരം പോയ സഫാരിയിൽ Gaur ന്റെ ചിത്രവും, Spotted Deer Mating ചിത്രവും ലഭിച്ചു... അന്ന് വൈകുന്നേരം യാത്ര അവസാനിപ്പിച്ച് സമീറിനോടും, ബാക്കിയുള്ളവരോടും നന്ദി പറഞ്ഞു ഞങ്ങൾ സത്യമംഗലം കാട് വഴി തിരികെ നാട്ടിലേക്ക്....അർദ്ധരാത്രിയിൽ വരെ തിരക്കുള്ള റോഡ്, അല്ല റോഡ് എന്നൊന്നും പറഞ്ഞു കൂടാ.. അപാര കുഴിയാണ് വഴി മുഴുവൻ... ഏതാണ്ട് കിലോമീറ്ററോളം ദൂരം ഒരു മനുഷ്യൻ പോലും ഇറങ്ങി നിന്നാൽ കാണാത്തത്ര കുഴി.. ഇരുവശങ്ങളിലും ആനക്കൂട്ടം മേയുന്ന കാഴ്ച ഗംഭീരം... അതൊരു പ്രത്യേക അനുഭവമായി... രാവിലെ 5.30 ന് തൃശ്ശൂർ എത്തി... അനുഭവങ്ങളുടെ മധുരവുമായി, ഇനിയും ഒരുപാട് യാത്രകൾ സ്വപ്നം കാണുകയായി... അടുത്ത യാത്ര എന്നാണെന്ന് അറിയില്ല.........
Umesh Kesav Namboodiri
NB:- എല്ലാ സഹായവും നൽകിയ പ്രിയ സുഹൃത്ത് സമീറിന് ഒരായിരം നന്ദി.....
യാത്രകൾ അങ്ങനെയാണ്... തീരുമാനങ്ങൾക്കും അപ്പുറം... അങ്ങനെ ഒരു യാത്രയാണ് ഈ കഴിഞ്ഞ ദിവസം നടത്തിയതും.. നാഗർഹോളെ വനത്തിലേക്ക്,കടുവകളുടെ നാട്ടിലേക്ക്... ഞാനും ബനീഷും ബിനോയിയും ഒപ്പം വിഷ്ണുവും... ചൊവ്വാഴ്ച വെളുപ്പിന് തൃശ്ശൂരിൽ നിന്നും പുറപ്പെട്ട യാത്ര, വയനാട് ചുരമെല്ലാം താണ്ടി ബാവലി ചെക്ക് പോസ്റ്റിൽ ചെന്നപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ആരും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരു ഉത്സവമേളത്തോടെയാണ് വരവേറ്റത്.. ദീപാവലി ആഘോഷദിവസമായ ചൊവ്വാഴ്ച തന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് ചെല്ലാൻ കഴിഞ്ഞതും ഒരു ഭാഗ്യം.. കാളകളെയൊക്കെ അലങ്കരിച്ച് നിരവധി വാദ്യഘോഷങ്ങളോടെ ആളുകൾ നൃത്തം വെച്ച് നീങ്ങുന്ന കാഴ്ച അവിടന്നങ്ങോട്ട് കാണാൻ കഴിഞ്ഞു.. ചെക്ക് പോസ്റ്റ് എത്തിയപ്പോൾ തന്നെ എന്റെ സുഹൃത്ത് സമീറിനെ വിളിച്ചിരുന്നു..കൃത്യം 3 ന് തന്നെ സഫാരി പോയിന്റിൽ എത്തണം എന്ന് സമീർ ഓർമ്മിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.. പറ്റുമെങ്കിൽ ചൊവ്വാഴ്ച വൈകുന്നേരത്തെ സഫാരി എടുക്കണം എന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ തന്നെയാണ് ഇവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടതും.. ആശിച്ചതുപോലെ തന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് അത് സാധിക്കുകയും ചെയ്തു.. അവധി ദിവസമായ അന്ന് വൈകുന്നേരം 2 സഫാരി ഉണ്ട് എന്ന് സമീർ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു.. ഉച്ചഭക്ഷണം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ സഫാരി പോയിന്റിൽ എത്തി.. അവധി ആയതുകൊണ്ട് നല്ല തിരക്കാണ്...
ടിക്കറ്റ് ഒക്കെ വാങ്ങി, ഞങ്ങൾ ബസ്സിൽ കയറിയിരുന്നു... മുൻപ് പലതവണയും കടുവയെ കാണണമെന്ന ആഗ്രഹത്തിനെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്ത മഴ ഇത്തവണയും വില്ലനായി തന്നെ ആകാശത്ത് നിൽക്കുന്നു.. ആദ്യ യാത്രയുടെ ആവേശത്തിൽ വിഷ്ണുവും, ഈ തവണയെങ്കിലും കടുവയെ കാണാൻ പറ്റുമോ എന്ന ആശങ്കയിൽ ഞങ്ങളും....
ബസ്സ് മുൻപോട്ട് എടുത്തു... മഴ ചെറിയ രീതിയിൽ പൊടിയുന്നുണ്ട്... കാടിനകത്തേക്ക് കടന്നതും, മാൻകൂട്ടങ്ങൾ ബസ്സിനെതിരെ ചിതറിയോടി അവ സുരക്ഷിതരായി... ഡ്രൈവർ കടുവയെ കാണാറുള്ള സ്ഥലങ്ങളിലേക്കൊക്കെ ബസ്സ് തിരിക്കുന്നു... പല സ്ഥലങ്ങളിലും ചെന്നിട്ടും നിരാശ തന്നെ... 2 ദിവസം കൂടി സഫാരി എടുക്കുന്നുണ്ടല്ലോ എന്ന സമാധാനത്തിൽ ഞങ്ങളും... പൊടുന്നനെ എല്ലാ കബനി യാത്രയിലും കരിനിഴൽ വീഴ്ത്തിയ മഴ സാമാന്യം നല്ല രീതിയിൽ പെയ്യാൻ തുടങ്ങി... മഴ കൊണ്ട് ചുരുണ്ടു കൂടി നിൽക്കുന്ന മാൻകൂട്ടങ്ങളെ അങ്ങിങ്ങായി കാണുന്നു... യാത്ര അങ്ങനെ മുന്നോട്ടു തന്നെ നീങ്ങുന്നു... തിരികെ പോകാൻ എതാനും മിനിട്ടുകൾ ബാക്കി നില്ക്കേ അവൻ ഞങ്ങൾക്ക് മുൻപിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു... കബനി നൽകിയ ആദ്യ സമ്മാനം... മഴ പെയ്തൊഴിഞ്ഞ നേരത്ത് അവൻ പുൽത്തകിടിയിൽ തലയുയർത്തി കിടക്കുന്നു... ക്യാമറ ചറപറാ അമരുന്നു... മഴത്തുള്ളികൾ മുത്തുമണികൾ തീർത്ത പുൽനാമ്പുകൾക്കിടയിലൂടെ അവന്റെ മുഖം അങ്ങനെ ഞാനും പകർത്തി..
ആഗ്രഹസാഫല്യം... കാടിന്റെ ദൈവം എന്ന സ്വപ്നസാഫല്യം... ഉയർന്ന തല പുല്ലിൽ ഒളിപ്പിച്ച് അവന്റെ ശയനം.. ആ കിടപ്പ് ഒരു നോട്ടത്തിൽ ആർക്കും തിരിച്ചറിയാനാകില്ല.. ദേഹത്തെ വരകൾ തീർത്ത സൗന്ദര്യം പുല്ലിനുള്ളിൽ സുരക്ഷിതം.. തന്റെ ആദ്യ യാത്രയിൽ തന്നെ കടുവയെ കണ്ട വിഷ്ണു മനസ്സറിഞ്ഞ് സന്തോഷിച്ചു, ഒപ്പം കാത്തിരിപ്പിന്റെ കയ്പുനീരിനൊടുവിൽ മാധുര്യം രുചിച്ച ഞങ്ങളും.. ബസ്സിനുള്ളിലെ എല്ലാവരും ഒരേ മനസ്സോടെ സന്തോഷിച്ച നിമിഷം..അവന്റെ കിടപ്പ് ആസ്വദിച്ച് ഞങ്ങൾ അങ്ങനെ നിൽക്കുമ്പോൾ അതാ വീണ്ടും തലയുയർത്തി ഞങ്ങളെ നോക്കുന്നു... ഒടുവിൽ ആലസ്യത്തിന്റെ വാ തുറക്കലും.... (Yawning) വീണ്ടും അവൻ പുൽത്തകിടിയിൽ ശയിച്ചു... ചിത്രങ്ങൾ കുറേ ഞാനും പകർത്തി... അടുത്ത സഫാരിയുടെ സമയമായി.. ഡ്രൈവർ വണ്ടി തിരിച്ചു.... അടുത്ത സഫാരിയും ഇങ്ങോട്ടാണെന്ന് ഡ്രൈവർ പറഞ്ഞു.. വീണ്ടും ഓഫീസിൽ നിന്ന് ടിക്കറ്റ് വാങ്ങി ബസ്സിൽ കയറി... ഇത്തവണ സമീറും കൂട്ടിനുണ്ട്.. കുറേ നാളായി സഫാരി വന്നിട്ട്, നിങ്ങളുടെ കൂടെ ഒന്ന് വരാം എന്ന് സമീറും... ബസ്സിൽ ഓഫീസറും കയറി... ബസ്സ് നേരെ അവന്റെ അടുത്തേക്ക്.....
അപ്പോഴും അവൻ ശയനം തന്നെ.. ഇടയ്ക്കിടെ വാല് ഇങ്ങനെ വായുവിൽ ഉയർത്തും... കുറച്ച് നേരത്തിന് ശേഷം ദാ വീണ്ടും അവന്റെ വാ തുറക്കൽ... പിന്നെ പുല്ലിൽ കിടന്നു ഉരുളുന്നു... ഒന്ന് എഴുന്നേറ്റിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് എല്ലാവരും ആഗ്രഹിച്ച നിമിഷം... വെളിച്ചക്കുറവ് ഉണ്ട്.... എങ്കിലും ചിത്രങ്ങൾ ഒക്കെ പകർത്തി... ഏറെ നേരത്തെ കിടപ്പിന് അറുതി വരുത്തി അവൻ എഴുന്നേറ്റ് നിമിഷങ്ങൾ ശേഷം പച്ചപ്പിലേക്ക് മടങ്ങി.... തിരികെ ഞങ്ങളും.. എല്ലാവരുടെയും മുഖത്ത് സന്തോഷം... എങ്ങനെയുണ്ട് നമ്പൂതിരി കലക്കീല്ലേ? സമീറിന്റെ ചോദ്യം.... 😊ഞങ്ങൾ സമീറിനൊപ്പം റൂമിലേക്ക്... പിറ്റേന്ന് വെളുപ്പിന് 5.30 ന് ഓഫീസിൽ ചെല്ലണം സമീർ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു... ഞങ്ങൾ ചെന്നതുമുതൽ എന്ത് കാര്യത്തിനും ആള് ഒപ്പമുണ്ട്...
ബുധനാഴ്ച പുലര്ച്ചെ 5.30 ന് തന്നെ ഞങ്ങൾ ഓഫീസിൽ എത്തി.. തിരക്കുണ്ട്.. 6.30 തന്നെ യാത്ര തുടങ്ങി... അന്നത്തെ യാത്രാസമയം 2.30 മണിക്കൂർ ആണ്.. അതുകൊണ്ട് തന്നെ പലതും കാണാം എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു... മഞ്ഞിൽ കുളിച്ച കബനിയുടെ മറ്റൊരു മുഖം ആസ്വദിച്ച് യാത്ര തുടര്ന്നു... വെളിച്ചം വീണു തുടങ്ങുന്നതേയുള്ളൂ... പതിവ് പോലെ തന്നെ മാൻ കൂട്ടങ്ങൾ ഞങ്ങളെ വരവേറ്റു... ആനക്കൂട്ടം കാണേണ്ടതാണ് പക്ഷേ ഉണ്ടായില്ല.. (വെള്ളം കുറവായപ്പോൾ അവ മറു കരയിലേക്ക് പോയി, ആ സമയത്ത് ഇവിടെ മഴ കനത്തു പെയ്ത് ഡാം മുഴുവൻ നിറഞ്ഞു.. പിന്നെ അവയ്ക്ക് തിരിച്ച് വരാൻ പറ്റിയില്ല... ആനക്കൂട്ടത്തെ പറ്റി ചോദിച്ചപ്പോൾ സമീർ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു.. "ഞാൻ പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് മാത്രമേ ഡാം ഇങ്ങനെ നിറഞ്ഞ് കവിഞ്ഞ് ഒഴുകി കണ്ടിട്ടുള്ളൂ" സമീർ ഓർമ്മ പുതുക്കി) തലേ ദിവസത്തെ യാത്ര നൽകിയ സന്തോഷം ഈ യാത്രയുടെ വിഷമത്തെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്തു.. മഴ മടിപിടിപ്പിച്ച ഒരു യാത്ര കൂടി കടന്നു.. ഈ യാത്രയിൽ ഒന്നും ഞങ്ങൾക്ക് കാണാനായില്ല.. കാടിന്റെ സൗന്ദര്യം ആസ്വദിച്ച ആ യാത്ര അവസാനിപ്പിച്ച് ഞങ്ങൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ തിരിച്ചു.. തലേദിവസത്തെ ക്ഷീണം കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ കിടന്നുറക്കമായി.... 12 മണി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സമീർ മുറിയിൽ വന്നു... "നമുക്ക് പുറത്തേക്ക് ഒക്കെ പോകാം, ഇങ്ങനെ വരുമ്പോഴല്ലേ ഇതൊക്കെ സാധിക്കൂ" ... സമീർ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു... വന്യ മൃഗങ്ങളിലൂടെ മാത്രം അറിഞ്ഞ കബനിയെ അല്ല പിന്നീട് കാണാൻ കഴിഞ്ഞത്.. ഞങ്ങൾ സമീറിനൊപ്പം ഒരുപാട് കറങ്ങി.. വൈകുന്നേരം 3.30 സഫാരിക്ക് പോകണം....
ഞങ്ങൾ ഉച്ചയ്ക്ക് ഭക്ഷണ ശേഷം 2.45 ന് ഓഫീസിലെത്തി.. ഭയങ്കര തിരക്ക്... 3 ബസ്സുകളും അന്ന് യാത്രയുക്കുണ്ട്.. ഞങ്ങൾ തലേദിവസത്തെ ഭാഗ്യ ബസ്സിൽ തന്നെ കയറി.. ബസ്സ് കാടിനുള്ളിലേക്ക്.... തലേദിവസത്തെ വഴി പിന്നിട്ട് വേറെ ഒരു വഴിയിലൂടെ.... കാടിന്റെ അതിർത്തി ആണെന്ന് തോന്നുന്നു, ചുറ്റും ഫെൻസിംഗ് ഉണ്ട്... മറുവശത്ത് കാടിനോട് ചേർന്ന് ഒരു ഗ്രാമം... നമുക്ക് കൗതുകം തോന്നുമെങ്കിലും അവരുടെ ജീവിതം ഓരോ ദിവസവും തീ തിന്നാകും എന്ന് ഞാൻ ഓർത്തെടുത്തു.. അവിടെ ഒക്കെ താമസിക്കുന്നവരുടെ ഒരു ഭാഗ്യം എന്ന് നമ്മൾ പറയുമ്പോഴും അവരൊക്കെ എത്ര മാത്രം ദുരിതം അനുഭവിക്കുന്നു എന്ന് നമുക്കറിയാൻ വഴിയില്ല... ആ വഴിയൊക്കെ പിന്നിട്ട് ഇരു വശങ്ങളിലും നെല്ലിമരം നിറഞ്ഞ വഴിയിലൂടെ യാത്ര... നിറയെ നെല്ലിക്ക ഉണ്ടായി കിടക്കുന്നു... ഒരു ഇറക്കം ഇറങ്ങി ചെല്ലുന്നതും, ദാ മുമ്പിൽ കബനിയുടെ സുന്ദരി/ സുന്ദരൻ .... ഏകദേശം 3 വയസ്സ് പ്രായമുള്ള കടുവക്കുട്ടി (Back Water Tiger Cub).. ഞങ്ങൾക്ക് മുൻപിലേക്ക് അലസമായി നടന്നു വരുന്നു...
"DREAM ENTRY"
പിന്നെ തലയുയർത്തി അങ്ങനെ ഒരു നിൽപ്പും... ഒന്നും നോക്കിയില്ല.. ചറ പറാ ചിത്രങ്ങൾ പകർത്തി... ചിത്രങ്ങൾ എടുക്കാൻ ഓടിയ ആവേശത്തിൽ ഞാൻ ബിനോയിയുടെ പുറത്താണ് എന്ന് പോലും മറന്നു പോയി.. 2 മിനുട്ട് നേരം അവൾ ഞങ്ങൾക്ക് മുമ്പിൽ നിന്നിട്ട് കാടിനകത്തേക്ക് മറഞ്ഞു... ചിത്രങ്ങൾ എടുത്ത് മാറിയപ്പോൾ ബിനോയി പറഞ്ഞു "എന്റെ തിരുമേനീ എന്റെ വയറ് പൊട്ടിപ്പോയി" എന്ന്... ഹഹഹ... അവൾ വീണ്ടും തിരികെ ഇറങ്ങാൻ സാദ്ധ്യത ഉള്ള സ്ഥലത്ത് ഡ്രൈവർ കുറച്ച് നേരം കിടന്നു.. മറ്റു ബസ്സുകൾ വന്നപ്പോഴേക്കും അവൾ ഞങ്ങൾക്ക് മാത്രം ദർശനം നൽകി മടങ്ങി... ഇരട്ടി മധുരം സമ്മാനിച്ച ആ യാത്ര അങ്ങനെ അവസാനിപ്പിച്ചു... തിരികെ റൂമിലേക്ക്.. അന്ന് രാത്രി ഞങ്ങൾ സമീറിനൊപ്പം ഡാമിന്റെ മറ്റൊരു സ്ഥലത്ത് പോയി... ബനീഷും, വിഷ്ണുവും, ബിനോയിയും ചേർന്ന് Slow Shutter ചിത്രം പകർത്തി...
പിറ്റേന്ന് വെളുപ്പിന് വീണ്ടും യാത്ര പോയി.. പക്ഷേ അന്ന് ഒന്നും കിട്ടിയില്ല... തലേദിവസം പോയ ഡാമിന്റെ ഭാഗത്ത് ഉച്ചയ്ക്ക് ഞങ്ങൾ പോയി.. നിരവധി പക്ഷികൾ അവിടെ ഉണ്ട്..ഒരു ഊട്ടിയിൽ പോയ പ്രതീതി നൽകുന്ന ആ സ്ഥലത്ത് നിരവധി പൂക്കൾ വിസ്മയം തീര്ത്ത് നിൽക്കുന്നു... ഉച്ചയൂണിനു ശേഷം ഞങ്ങൾ വൈകുന്നേരം പോയ സഫാരിയിൽ Gaur ന്റെ ചിത്രവും, Spotted Deer Mating ചിത്രവും ലഭിച്ചു... അന്ന് വൈകുന്നേരം യാത്ര അവസാനിപ്പിച്ച് സമീറിനോടും, ബാക്കിയുള്ളവരോടും നന്ദി പറഞ്ഞു ഞങ്ങൾ സത്യമംഗലം കാട് വഴി തിരികെ നാട്ടിലേക്ക്....അർദ്ധരാത്രിയിൽ വരെ തിരക്കുള്ള റോഡ്, അല്ല റോഡ് എന്നൊന്നും പറഞ്ഞു കൂടാ.. അപാര കുഴിയാണ് വഴി മുഴുവൻ... ഏതാണ്ട് കിലോമീറ്ററോളം ദൂരം ഒരു മനുഷ്യൻ പോലും ഇറങ്ങി നിന്നാൽ കാണാത്തത്ര കുഴി.. ഇരുവശങ്ങളിലും ആനക്കൂട്ടം മേയുന്ന കാഴ്ച ഗംഭീരം... അതൊരു പ്രത്യേക അനുഭവമായി... രാവിലെ 5.30 ന് തൃശ്ശൂർ എത്തി... അനുഭവങ്ങളുടെ മധുരവുമായി, ഇനിയും ഒരുപാട് യാത്രകൾ സ്വപ്നം കാണുകയായി... അടുത്ത യാത്ര എന്നാണെന്ന് അറിയില്ല.........
Umesh Kesav Namboodiri
NB:- എല്ലാ സഹായവും നൽകിയ പ്രിയ സുഹൃത്ത് സമീറിന് ഒരായിരം നന്ദി.....
